LIMFOCITI

LIMFOCITI  su vrste leukocita – bijelih krvnih stanica imunološkog sustava, čija je osnovna uloga zaštita organizma od mikroorganizama (bakterija, virusa, gljivica), te stranih tijela koja prijeđu prirodne barijere kože i sluzokože.

Cell-Mediated Immune Response

Postoje 3 osnovne skupine limfocita: B – limfociti koji se stvaraju u koštanoj srži, T- limfociti koji nastaju u žlijezdi timusu, i NK stanice (stanice ubojice).

B i T limfociti se morfološki ne razlikuju, ali imaju različite imunološke funkcije.

Tri glavne vrste T stanica su: pomoćne, regulacijske i citotoksične T stanice.

Specifičnost T stanica je gotovo neograničena, obično su  CD4, no mogu biti i CD8 pozitivne. Mogu prepoznati strane antigene

Kod infekcije prve prvi će se aktivirati “pomoćne T- stanice” (helper T- cells). One će pomoći ostalim limfocitima u imunološkim procesima; sazrijevanje B stanca, i aktivaciji T citotoksičnikh stanica i makrofaga.

Citotoksični T (TC) limfociti su obično CD8 limfociti no mogu biti i CD4; oni su neophodni za eliminaciju unutarstaničnih patogena, kao i reakciji odbacivanja transplantiranog organa. 

Tc može ubiti zaraženu stanicu MODIFICIRANU VIRUSNOM INFEKCIJOM ili DRUGIM STRANIM PROTEINIMA KAO ŠTO SU BAKTERIJSKI LIPOPROTEINI BORELIJE.

B stanice čine otprilike 5 do 15% limfocita u krvi. Prisutni u slezeni, limfnim čvorovima i tonzilama. Njihova primarna funkcija je stvaranje i sekrecija protutijela.

Nakon nasumičnog preuređenja gena koji kodiraju Ig, B stanice imaju mogućnost prepoznavanja gotovo neograničenog broja jedinstvenih antigena.

Gensko preuređenje se događa prema programiranim koracima u koštanoj srži tijekom razvoja B stanica. Kada zrele B stanice prvi put dođu u kontakt s Ag, postaju limfoblasti, podvrgavaju se klonskoj proliferaciji, te diferencijaciji u memorijske stanice, koje mogu odgovoriti na isti Ag u budućnosti, ili pak postaju plazma stanice koje proizvode protutijela.

Primarni imunološki odgovor, karakteriziran je latentnim periodom koji prethodi proizvodnji antitijela. Prvo se proizvodi samo IgM. Pomoću T stanica, B stanice mogu preurediti njihove Ig gene i preusmjeriti proizvodnju prema IgG, IgA ili IgE.

Dakle, kod prvog izlaganja, odgovor je spor i osigurava ograničenu zaštitnu imunost.

Sekundarni (memorijski) imunosni odgovor javlja se kod ponovnog kontakta memorijskih B i TH stanica s bakterijskim antigenima.

Memorijske B stanice  brzo proliferiraju, diferenciraju u zrele plazma stanice te brzo proizvode i otpuštaju velike količine protutijela (uglavnom IgG zbog izotipskog prekapčanja posredovanog T stanicama) u krv i ostala tkiva gdje protutijela mogu ući u reakcije s antigenom.

NK stanice (natural killr cells) ili stanice ubojice čine 5-15% limfocita periferne krvi. Ne pripadaju ni T ni B staničnoj liniji i ne eksprimiraju površinski Ig ili TCR/CD3 kompleks na svojoj površini.

NK stanice imaju sličan mehanizam ubijanja poput citotoksičnih T (TC) stanica, ali nemaju imunološku memoriju.

Kod stanične citotoksičnosti antitijela prepoznaju i vežu se za ciljnu stanicu; Fc regija protutijela može se vezati za svoj receptor (CD16) na NK stanici, tvoreći most. Jednom kad se on formira, stanica prima litičke signale što dovodi do njene smrti.

Primarno kod tzv. “autoimunih bolesti” se uvijek radi o infekciji, pri čemu se uslijed neliječenja i/ili  reifekcija, ili višestrukog razvoja koinfekcija kasnije mogu razviti određene imunološke reakcije, kao posljedice nenormalnog prepoznavanja B- limfocita. 

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: